HAYATI 8-9 DAKİKAYA BAĞLAMAK!
Reklam
Reklam
Reklam
Reklam
Reklam
Abdullah Uğur

Abdullah Uğur

DÜŞÜNCE NOTLARI

HAYATI 8-9 DAKİKAYA BAĞLAMAK!

05 Şubat 2016 - 10:40

 

Evet, maalesef bazı insanımız koskoca bir hayatı 8-9 dakikalık bir zaman dilimine endeksliyor. Ne varsa o 8-9 dakikalık zamanda, her şeyi ona göre düzenliyor. Bütün bir hayatını o dakikalar şekillendiriyor. Eşiyle veya bir başkasıyla beraber olduğu o 8-9 dakikalık zaman, onun her şeyi. Yemesi, içmesi, gezmesi tozması, yatması kalkması işi gücü, hülâsa bütün bir hayatını bu küçücük zaman dilimi düzenliyor. Her şeyini bu küçücük zaman noktasına endeksliyor.

Hâlbuki 80-90 yıllık bir insan ömründe 129 bin 4 yüz dakika vardır. 9 dakikanın hükmü ne? 14 bin 4 yüz de bir! Düşünebiliyormusunuz; 129 bin 4 yüz dakikalık ömrünüzü, bunun 14 bin 4 yüz de birine endeksliyorsunuz! İnsan bu kadar küçülebilir mi? Bu kısacık zaman dilimi insan hayatının sadece 14 bin 4 yüz de bir cüzüdür. Bütün bir ömrünü bu küçücük cüze heder eden ve böyle düşünen bir insanın ömrü; mutfak, tuvalet ve banyo arasında geçer ve hiçe müncer olur.

İnsanın başka hiç görevi yok mu?

Niçin varız? Niçin geldik? Sadece 8-9 dakikalık bir zaman diliminde zevk ve safa için mi? Eğer insan, bu bir anlık zevk ve sefa için geldiğini düşünüyorsa; o zaman değermiydi? Hakikaten değermiydi? Ne için? Evet, ne için? İnsan bu kadar basit bir şey için Yaratılırmıydı?

İnsanın yaratılışı, buraya gelişi ve burada bulunuşu; Allah’ı bilmek ve O’na-Celle Celâluhû- ibadet ve kulluk yapmak içindir. Bir anlık zevk ve sefa için değil! İnsan yaratılış gayesini unutunca, işte her şeyi o küçücük zaman noktasına göre ayarlıyor. Hizayı buradan alıyor. Tadı buradan alıyor. Zevk ve sefayı işte bu noktadan dolayı hayat sanıyor. Hayat bu diyor! Ama insan bu değil. Olamaz! İnsan mükemmel bir yaratılışa sahip bir varlık. Bu kadar güzel bir yaratılışa sahip olan insan, 9 dakikada yaşayabilecekleri için küçülmemeli. Küçülürse, kendisiyle beraber var olan “Kudsi Ruh” ta küçültülmüş olur. İnsanın kendinden, kendi nefsinden ve kendi izzetinden önce düşünüp koruması gerektiği, kendinde taşıdığı “Kudsi Ruh”un izzetidir.

İnsanı esas olarak yücelten, Allah’tan olan ve kendisine üflenen o “Ruh”tur. Yoksa çamurun ne hükmü var ki? Onun için insan bir anlık zevk ve sefa için, taşıdığı bu “Kudsi Ruh”u kirletmemesi gerekir. İnsan bundan utanması gerekir. Hadi kendisinin kirlenmesine aldırmıyor. Bari o Kudsi Ruh’un kirlenmesine mani olmalı. Bu kirlendiği gün, insan da kir batağına gömülmüş demektir. Bu batakta bir böcek gibi hayatını geçirir ve kendisine yazık eder. İnsan insan ise “Hazreti İnsan” olmalı. Olamıyorsa Allah’dan olan o cevheri kirletmemeli!

Bu yazı 13764 defa okunmuştur .

Son Yazılar