İNSAN NEDEN BUNALIR?
Reklam
Reklam
Reklam
Reklam
Abdullah Uğur

Abdullah Uğur

DÜŞÜNCE NOTLARI

İNSAN NEDEN BUNALIR?

30 Mart 2016 - 00:58

        

    İnsanı bazen anlamsız afakanlar basar. İçini nereden ve niçin geldiğini bilemediği sıkıntılar, endişeler ve hüzünler kaplar. Peş peşe gelen hüzün dalgalarıyla boğulacak gibi olur. Bu hüzün dalgaları nereden gelir bilemez. Bu duygular içini kaplar. Ne yapacağını bilemez. Bocalar. Evinde oturamaz. İşyerinde duramaz. Sokaklar dar gelir. Yürüyemez. Bunalıma girer… Bütün bunlara bir anlam da veremez. Bu sıkıntı zaman zaman, hemen her insanda olur. 
    Neden acaba?
    Neden insan böyle durup dururken, içini, anlayamadığı sıkıntılar ve endişeler kaplar? Varlıktan mı kaynaklanır, yoksa yokluktan mı? Şüphesiz bunlarında payı olmakla beraber esas sebep başkadır: Ayrılıktır. Yar’dan, yurttan ayrılık… Yar’dan, yurttan ayrılan üzülmez mi, ağlamaz mı?
     İşte böyle endişelerimizin, sıkıntılarımızın ve kaygılarımızın arttığı zamanlarda; bilin ki kalbin yurt hasreti artmıştır. Kâlp geldiği yurdunu özlemektedir. Yurdundan ayrı kalan insanın yurt hasreti nasılsa, kalbin-ruhun yurt hasreti de böyledir. O da ayrılığa dayanamaz. Geldiği yeri özler. Hasretiyle yanar. İşte bu ayrılık ve hasret sebebiyle kâlbimiz ağlar. Hüzün dalgaları yayılır. Kalbin- ruhun aslı melekût âlemindendir. Nefsin aslı ise mülk âlemindendir. Bunun için nefs dünyayı çok sever ve buradan hiç ayrılmak istemez. Ruh ise, aslı melekût âleminden olduğu için bu dünyada sıkılır. Yurduna dönmek ister. Yurdunu özler. Asıl yurduna karşı büyük bir hasret duyar.
    Ruh asıl yurduna dönemeyince; içimizde bir hüzün ve acı doğar. İçimizi kaplayan ve bizi endişe ve kaygılara sevk eden saik, işte ruhun bu yurt hasretidir. Sıkıntılarımızın temel sebebi budur. Ruhun yurt hasreti! 
    Bu hasret bu dünyadan göçünce biter. Kalbin ızdırabı son bulur. Ama ömrümüz olduğu müddetçe kâlp mustarip olur. Mustarip olan kalbin ızdırabı, bir nebze yurdundan esen rüzgârlarla diner. Melekût âleminden esen ve oranın kokularını taşıyan rüzgârlar, ruhun inşirah bulmasına vesile olur. 
    Bu da ancak Hazreti Allah’ı anmakla, Lafza-i Celâl’e devam etmekle mümkün olur. Ruh o zaman inşirah bulur. Yurt hasreti bir nebze bu şekilde diner. Yurt hasretinin ilacı Lafza-i Celâl’dir. Çekmeye devam… Hüznünüz ve kaygınız yok olur. Kalbiniz inşirah bulur!

Bu yazı 15943 defa okunmuştur .

Son Yazılar